Travel

หลายครั้งที่คุณทำงานจนแทบไม่มีเวลาจะแพลนช่วงเวลาพักผ่อนของคุณ ...ขอแนะนำ www.zizzee.com เว็บไซต์ที่จะทำให้ชีวิตคุณง่ายขึ้น !! เว็บไซต์ที่ให้บริการเปรียบเทียบราคาที่พักมากกว่า 200,000 แห่งของคุณง่ายๆแค่ปลายนิ้วคลิ๊ก - จัดไป!! สำหรับวันหยุดยาวนี้ ไปไหนดีจ๊ะ???

edit @ 12 Jul 2011 14:32:44 by นู๋โคลซ แห่งบ้านหูยาว

ไหว้พระ9วัด..รับปีหูยาว

posted on 09 Jan 2011 12:45 by 23c-ative in Travel
D : 3 Jan 2010
T : 12:00-17:00
ไหว้พระเก้าวัด มันส์ โหด มาก !!
 
วัดพระแก้ว, วัดโพธิ์, วัดบวรนิเวศวิหาร, วัดสระเกศ, วัดสุทัศนเทพวราราม, 
วัดชนะสงคราม, วัดกัลยาณมิตร, วัดแจ้ง, วัดระฆัง แถมศาลหลักเมืองด้วย ฮ่าๆๆ
 
เกิดคำถามว่า... "พวกเราก็สวยทั้งคู่นะแก ทำไมยังโสดอยู่วะ?" 
คำตอบคือ "เนื้อคู่อยู่วัดถัดไป...(ไหว้ครบเก้าวัดก็ไม่เจอ)"
 
เชคกันเลยว่าวัดอะไรบ้างที่เราต้องไปไหว้สร้างบุญใหญ่กัน อิอิ (เก้าวัด)
เจิมวัดแรกกันแบบคนสวย... วัดพระแก้วจ่ะ แดดเที่ยงนี่มันแรงจริงๆ เดินไปมีแต่คนมองว่ายัยสองตัวนี่มันดาราที่ไหนกัน เจิดจ้าเหลือเกิน (เด๋วรอดู... วัดสุดท้ายนะ ฮ่าๆๆ)
ต่อมากันด้วยวัดโพธิ์... เริ่มสังเกตเห็นอาการหน้าโทรมจากฤทธิ์แดด
วัดบวรฯ คุณนายอิคยังคง... ขยันโพสต์!! (แต่ตูอ่ะเหนื่อยแล้ว... 3วัดเอง)
วัดชนะสงคราม... เริ่มคว้าแว่นมาใส่ปกปิดความร่วงโรยของสายตา
วัดภูเขาทอง... คลานขึ้นมาไหว้กันแบบโอดครวญสุดๆ อาบเหงื่อกันสุดๆ
วัดสุทัศน์ฯ... สังเกตเห็นความเปร่งปลั่งมั้ย? เรานั่งโบ๊ะกันมาตลอดทางที่มาวัด ก็เลยเห็นความงามกันบ้างแล้ว ฮ่าๆๆ
นั่งเรือข้ามฝั่งกันมาที่ วัดกัลยาณมิตร ..วัดที่7แล้วจ่ะ เห็นอะไรบ้างมั้ย? ว่ามันคนเริ่มขุดpropมาบดบังความโทรมของตัวเอง กร๊ากกก!!
วัดอรุณฯ... เริ่มอิ่มบุญแก้มป่องกันแล้ว ; จริงๆคือโทรมและหมดแรงกันแบบสุดๆแล้ว เลยสูบลมเข้าปากให้ดูสดชื่น ฮ่าๆๆ
วัดสุดท้าย... วัดระฆัง!! หมดสภาพ =____=" 
*วัดแรกที่ลงจอดเป็นสองสาวโสดผู้เลอโฉม ...
วัดสุดท้ายกลายเป็น ยัยเพิ้ง!! สองตัวนี้มันใครกัน? =.,= ใครไม่เป็นเราไม่เข้าใจหรอก ... หึหึ
 
- บ่นไปเรื่อยๆ -
  • รู้สึกว่า... การทำอะไรตามหัวใจตัวเองมากไป อาจจะนำพามาซึ่งความวุ่นวาย แต่ก็ยังอยากทำอะไรตามใจตัวเองบ้างอยู่ดี ฮ่าๆๆ (แล้วจะบ่นทำไม?)
  • จำไม่ค่อยได้ว่าไปไหว้พระตั้งจิตอะไรไว้ แต่ที่รู้... มันก็เป็นไปตามนั้นนั่นล่ะ ฮ่าๆๆ
  • อยากมีวันเวลาดีดีกับเค้าบ้าง ... แต่ก็รู้ตัวว่าตัวเองไม่ได้(เป็นคน)ดีพอที่จะได้รับสิทธิ์นั้น ไม่ว่าจะพยายามแค่ไหนก็ตามแต่ สุดท้ายทุกอย่างก็เข้าสู่ลู่เดิมๆ ฮือๆ (บ่นได้อีก)

ช้างนักกอด!!!

posted on 07 Jun 2010 20:23 by 23c-ative in Travel

[โหลดโหดนะ!!]

๒๙ พฤษภาคมที่ผ่านมา... ณ จังหวัดเชียงใหม่ เราไป"ปางช้างแม่สา"

กันแต่เช้า... เพราะเวลาเที่ยวในปางช้างจะปิดก่อนบ่าย3โมง เจ้าช้างจะนอนพักผ่อนกัน!!

"อ่ะ!! มาถึงนี่แล้วก็ต้องให้กล้วยกับช้างตัวใหญ่ๆ!! (ดูนะ อีนู๋โคลซมันขี้งกให้กล้วยช้างทีละลูก)

(แอบซ่อนกล้วยที่เหลือไว้ข้างหลังอีก หึหึ!!! กะเอาไปแบ่งช้างตัวอื่นล่ะสิ)

อ๊ากกก!! โดนช้างรัด... จะเจอเนื้อคู่ตัวใหญ่ๆ

-_-" ดูเหมือนจะไม่เกี่ยวนะ ช้างเค้าทวงกล้วยที่เหลือต่างหาก ...ไหนๆก็ไหนๆยกเข้าปากแล้วเลย

 

มาดูการแสดงช้าง... 

ส่วนตาคนนี้ก็ตากล้องประจำตัวจ้า!!~ ดูจริงจังกับการถ่ายรูปมากๆเลย หึหึ

ช้างก็วาดรูปเป็นด้วยล่ะ... ทางปางช้างขายในราคารูปละ 2000+ (เอิ๊กกกก)

"แน่ะ!! ไม่เข็ดแกะกล้วยให้ช้างกินทีละลูกอีกแล้ว."

 

ถ่ายกับช้างใกล้ๆอีกที.... โดนช้างเข้าใจผิดคิดว่าเป็นอ้อยละมั้งเนี่ย จะเคี้ยว จะเคี้ยว!!

1 ช็อต!!!

เละ!!

คืออย่างงี้ค่ะคุณผู้อ่าน... เจ้าช้างพวกนี้ งวงเค้าจะมีน้ำลายเปียกๆอยู่ตลอดเวลาเลย แล้วเค้าก็เอางวงมากอดนู๋โคลซ... ทำเอานู๋โคลซต้องเข้าห้องน้ำไปล้างตัวหลายรอบมากๆ เละเทะจริงๆ!!

"ใส่หมวกให้ด้วย เอ้า!!!"

พี่คนนี้โดนหนักเลยค่ะ... ช้างเค้าถูกสอนให้เอางวงตบหัวคนเบาๆ พี่คนนี้ก็โดนตบหนักเลย ฮ่าๆๆ

"ไปไหนก็โดนช้างกอดแฮะ!!!"

รายละเอียดเพิ่มเติม: http://www.maesaelephantcamp.com/th/ourcamp.html

ปางช้างแม่สาเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่น่าสนใจมากนะ!! เรามองว่าช้างพวกนี้โชคดีจัง

รู้สึกได้ว่าพวกเค้าอยู่กับควานช้างได้อย่างมีความสุขมาก

เมื่อเทียบกับช้างที่เรร่อนอยู่ตามถนนคอนกรีตร้อนๆ...

 

ปล.

ช่วงนี้นู๋โคลซจิตตกพอสมควรกับอะไรๆที่เกิดขึ้น เหมือนถูกตัดออกจากโลกภายนอกที่ลดทอนความสามารถการออกแบบของตัวเองลงไปเรื่อยๆ... คุณเชื่อมั้ย?? สถานที่ที่ฆ่าความฝันของคุณ อยู่ไม่ไกลเลย มันอยู่ข้างๆตัวเราใกล้กว่าที่คุณคิด เมื่อคุณคิดว่าไม่มีทางไปเมื่อไหร่ เจ้าสถานที่ฆ่าฝันเหล่านี้จะจัดการกัดกินความฝันของคุณทันที ปล่อยให้คุณจมปลักอยู่กับมันเป็นสิบปี ยี่สิบปี ...เมื่อวันนึงที่คุณแก่ คุณไร้ไฟในความฝันของคุณแล้ว มันจะคลายคุณออกมา ปล่อยคุณเคว้งในความว่างเปล่า... มันจะปล่อยให้คุณอยู่กับความว่างเปล่า!!

หลายต่อหลายครั้งที่สถานที่ฆ่าฝันเหล่านี้มีสิ่งที่คุณต้องการ มัน... เป็นเสมือนกุญแจที่จะไขประตูสู่เส้นทางความฝันของคุณ มันจะอ้าปากรอรับคุณพรางยิ้มเย้ยคุณ ปล่อยให้คุณเดินเข้าไปในความมืดมิดเพื่อควานหาสิ่งที่คุณต้องการ ความเงียบ ความมืด ความเปล่าเปลี่ยวนั้น... จะสะท้อนแม้กระทั่งความคิดอันสับสนของคุณ "คุณตัวคนเดียว" "คุณมันไร้ค่า" "คุณมันไร้ความสามารถ" "คุณไปไหนไม่รอดหรอก" "คุณมันขี้แพ้...." "คุณต้องจมปลักอยู่กับมัน...."

ในขณะที่ชั้นกำลังจะเสียสติไปกับเสียงสะท้อนเหล่านั้น...

อุ้งมือเล็กๆมือเดิมยื่นมาเพื่อจับมือของชั้น แล้วดึงชั้นให้กลับมาสู่แรงปรารถนาของสิ่งที่อยากได้อีกครั้ง ...ชั้นไม่รับปากหรอก ว่าวันไหนชั้นจะเคว้งอีก แต่มีอีกอย่างที่มั่นใจว่า หูยาวจะต้องดึงชั้นกลับไปได้แน่นอน!!

"ชั้นรักตัวชั้นเอง."

1ปี ณ อัมพวา

posted on 10 May 2010 11:44 by 23c-ative in Travel

[เอนทรี่นี้... โหลดโหด!!] 

เมื่อเสาร์-อาทิตย์ที่ 8-9 พ.ค.ที่ผ่านมา...

นู๋โคลซและเม่นอ้วนพากันหนีงานไปเที่ยอัมพวากันแบบ ไม่มีกำหนดการณ์ เริ่มจากเช้าวันเสาร์ เราก็ตื่นมามึนๆตัดสินใจว่า เสาร์-อาทิตย์นี้ ตูจะไปไหนดี หรือจะนอนตายอยู่ห้องดี? เพราะตลอดอาทิตย์ที่ผ่านมานู๋โคลซก็ไปทำงานทุกวัน เหนื่อยเหมือนกันนะ!! ว่าแล้วก็นั่งรถตู้ไป"อัมพวา"กัน... อันเนื่องมาจากติดใจในความสงบ เพลิน เป็นกันเองของสถานที่แห่งนี้ (กลับไปดูครั้งก่อนได้ที่ Travel: วาเลนไทน์.. ปลายอัมพวา) พอไปถึงก็จัดแจงเดินหาที่พักกัน และ... เรื่องเล่าของสถานที่แห่งนี้จะเปลี่ยนไป

เราแวะนั่งริมคลองแม่กลอง สั่งอาหารต่างๆบนเรือที่เทียบท่าอยู่ หมูสะเต๊ะ/เกาเหลา/ปลาหมึกย่าง/ผัดไท/ชาเย็น ราคามื่อแรกรวม300บาท (ปลาหมึก100บาทจานเล็กๆ)

บ้านเรือนยังถูกสร้างด้วยไม้เหมือนเดิม...

เสื้อที่มีคำว่า"อัมพวา" มีมากขึ้น ทุกสีทุกลายบอกเล่าเรื่องราวในตัวว่า "มันมาจากอัมพวา"

พื้นที่ขายของขยายไปไกลกว่าเดิมหลายสิบร้าน... แต่หลายๆร้านก็มีสินค้าที่ซ้ำกันอยู่ดี

"คนเยอะ!!!"

มุมนิยมของตลาดแห่งนี้ เริ่มถ่ายรูปเล่นได้ยากขึ้นกว่าเดิมหลายเท่า!! ติดหัวคนนู้นคนนี้!!

ร้านนี้ เมื่อสองปีก่อน จะมีลุงเจ้าของร้านร้อยลูกบอลอยู่หน้าร้าน...

พูดถึงความสนุกบ้างดีกว่า.... "สายไหมแสนหวานถุงโต๊ โต!!!" >_<

สวนพักผ่อนหย่อนใจ.... และมะพร้าว!! ^w^

แดดเริ่มหมดแล้ว... คืนนี้เราจะไปนั่งกินเพลงและบรรยากาศที่ "ร้านทองโบราณ" ซึ่งครอบครัวเจ้าของร้านจะมานั่งเล่นเพลงสดๆให้พวกเราฟัง... แต่ทุกอย่างเปลี่ยนไป เสียงเพลงที่เคยเป็นพระเอกร้าน กลายเป็นเพียงส่วนประกอบที่ทำให้ผู้คนอยากมานั่งที่นี่ ความยิ่งใหญ่นั้น... ถูกบั่นทอนลง จากร้าน2ห้องเล็กก็ขยายเป็นเท่าตัว

วันใหม่...

มานวดเท้าก่อนกลับบ้านกัน...

ชอบตายายคู่นี้มากเลย... แต่ก็รู้สึกเขินๆนะ เพราะไม่เคยให้คนเฒ่าคนแก่มาอยู่ปลายเท้าเลย ตายายสองคนนี้นวดไปก็คุยกันไป หัวเราะให้กันไป...

เราขอจบทริปนี้ด้วย...

ความรู้สึกดีดีที่ให้กับสถานที่"อัมพวา"แห่งนี้ หลายๆอย่างได้เปลี่ยนไป ร้านค้ามากมายขึ้น บ้านที่เคยมีคนเฒ่าคนแก่อาศัยก็ถูกเปลี่ยนเป็นบ้านพักสำหรับรองรับนักท่องเที่ยว โดยมีลุงป้าวัยชรานั่งอยู่ข้างล่างอย่างเงียบๆ จากเมื่อก่อนที่6โมงเย็นทุกอย่างเริ่มเงียบสงบลง ตอนนี้3ทุ่มกว่าแล้วผู้คนยังเดินพลุกพล่านเต็มตาไปหมด... ร้านที่เคยนั่งสบาย วันนี้เป็นเพียงจุดขายของ"อัมพวา" ...นักท่องเที่ยวที่เพิ่มมากขึ้น ร้านมาที่เพิ่มมากขึ้น ไม่รู้ว่าจะไปจบที่จุดใด...

หวังว่าอีก10ปีข้างหน้า ชั้นกลับไป เธอยังเป็นสถานที่พักใจที่แสนสงบเหมือนเดิม เป็นสถานที่ที่ชั้นอยากพาคนที่รักไป พักผ่อนหัวใจเช่นกัน...

"รักเธอนะ อัมพวา"

edit @ 11 May 2010 11:00:53 by นู๋โคลซ แห่งบ้านหูยาว